انتخابات دهمین دوره ریاست جمهوری ایران روز جمعه گذشته همزمان در شهرهای ایران و نمایندگی های جمهوری اسلامی ایران در سایر کشورها برگزار گردید.

با برنامه ریزی های انجام گرفته توسط سفارت جمهوری اسلامی ایران در کوآلالامپور، هموطنان مقیم مالزی و همچنین سنگاپور این فرصت را یافتند تا از حق مشروع و قانونی خود برای شرکت در انتخابات ریاست جمهوری استفاده نمایند.

از آنجا که انتخابات ریاست جمهوری تنها انتخاباتی است که ایرانیان خارج از کشور اجازه مشارکت در آن را دارند، و با توجه به درک ملموس تری که این عده از ایرانیان در مواجهه با نتایج مستقیم و غیرمستقیم سیاست خارجی دولت در کشورهای محل اقامت خود دارند شاهد رشد 300 درصدی حضور آنها در پای صندوق های رأی بودیم که این جهش سه برابری در میزان مشارکت بیانگر افزایش دغدغه ی این گروه از ایرانیان در مورد سیاست های دولت و به طور خاص در حوزه ی سیاست خارجی می باشد.

از هر دریچه ای که به این افزایش چشمگیر مشارکت ایرانیان خارج کشور در انتخابات نگاه شود به نکات تقریباً مشترک و البته مهمی می توان دست یافت.

در این هیچ شکی نیست که طیف گسترده ای از ایرانیان خارج از کشور را افراد فرهیخته و تحصیلکرده تشکیل می دهند که هر یک از آنها با دیدن واقعیت های موجود در خارج از کشور و در چهارچوب حوزه ی تخصصی خود می کوشند تا تأثیری هر چند کوچک در اعتلای سرزمین مادری خود ایفا نماید. اگرچه این تأثیر تنها به اندازه ی یک رأی ساده باشد اما با توجه به اینکه از میان قشری تحصیلکرده و با نگاهی کارشناسانه اعمال شده است بسیار حائز اهمیت است.

هرچند بعضی از افراد با استناد به دور بودن و بی اطلاعی ایرانیان مقیم خارج از کشور نسبت به اوضاع داخلی ایران، نتایج آراء آنها را غیرمنطبق با واقعیت های جاری جامعه ایرانی می دانند (که البته به این استدلال ایرادات زیادی وارد است) امّا حتی با این فرض نیز نتایج آراء آنها را حداقل در حوزه سیاست خارجی دولت می توان مهمتر از رأی سایر رأی دهندگان محسوب کرد چراکه این گروه از ایرانیان از نزدیک و بطور مستمر شاهد بازتاب های این بخش از سیاست گذاری های دولت هستند.

بر همین اساس نتایج آراء ایرانیان مقیم خارج از کشور به وضوح بیانگر نوع نگرش آنها به نحوه ی عملکرد فعلی دولت در زمینه ی سیاست خارجی و لزوم بازنگری در این سیاست ها است و افزایش 300 درصدی مشارکت آنها در این دوره از انتخابات نیز می تواند تآکیدی مضاعف بر این نگرش باشد.

اگر چالشهای فعلی سیاست خارجی ایران را به دقت مورد بررسی قرار دهیم با دو گروه از موانع و مشکلات مواجه می شویم. گروه اول به مسئله ی برنامه انرژی هسته ای ایران مربوط می شود و گروه دوم در حوزه تعامل با سایر کشورها.

در خصوص برنامه هسته ای تقریباً همه ی ایرانیان چه در داخل و چه در خارج از کشور خواستار پیگیری این حق از طریق تعامل دو جانبه و چند جانبه با سایر کشورها و بویژه سازمان بین المللی انرژی هسته ای هستند و تقریبا در این زمینه اختلاف نظر زیادی وجود ندارد.

اما آنچه که این روزها با عنوان ماجراجویی از آن یاد می شود به نحوه مدیریت دولت در عرصه سیاست خارجی در تعامل با سایر کشورها برمی گردد که آثار آن در موارد متعددی از جمله در نوع برخورد با شهروندان ایرانی در کشورهای همسایه، میزان اعتبار پاسپورت ایرانی، مشکلات صدور ویزا برای عموم اتباع ایران و حتی ورزشکاران و دانشجویان ایرانی در سفر به کشورهای غربی کاملاً مشهود و ملموس است.
 
بر پایه ی همین دلایل و دغدغه های مشترک، ایرانیان خارج از کشور همگام با هموطنان داخل ایران، آراء خود را به شکلی معنادار به صندوق های رأی ریختند اما آنچه که این روزها از دریچه ی مطبوعات بین المللی در برابر دیدگان ایرانیان مقیم خارج از کشور گذاشته می شود فضایی مبهم در مورد نتایج اعلام شده می باشد.

بی شک حضور 85 درصدی ایرانیان در این انتخابات نشانه ای از سطح بالای بلوغ فکری و سیاسی مردم کشورمان دارد که اگر از نتایج آن بخوبی صیانت و حراست نشود نتیجه ای جز بهره برداری بدخواهان میهن عزیزمان ایران برای ایجاد نفاق و دو دستگی نخواهد داشت.

و در مقابل باور کنیم که هیچ هدیه ای در برابر حضور آگاهانه و به یادماندنی مردم ارزنده تر از به رسمیت شناختن رئیس جمهور منتخب آنها نیست.